پارت صد و شصت و هفتم :

جانان مردمک میانِ مردمک‌های او چرخاند، تهِ دلش رودی از احساساتِ خوش جریان یافته؛ اما سنگِ تردیدی دوباره راه از موج‌های این رود می‌بست که نگاهش هم آلوده شد به غبارِ غم:

- تو لایقِ زنی هستی که صبح به صبح عاشقانه برات چشم باز کنه و زمزمه‌ی دوستت دارمش با سازِ قلبش بلندتر از هر فریادی گوش کَر کنه.

این مرد کمر به جادو کردنِ قلبش بسته بود؟

- برعکسش رو بیشتر می‌پسندم... . صØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    چه عشقی😍❤️ شاهکاره این رمان و قلمِ نویسنده ی رمان❤️

    ۶ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    مهربون🥺🤍

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️